Receptio calendarii orientalis et Anni Novi Sinici in Europa: ab exotismo ad hybridizationem glammaturam

Introducere: inter hermeticam et mainstreem

Receptio (receptio) calendarii luni-solari orientalis, praesertim Sinici, et festum Primaverae (Annum Novum Sinicum, Chunqizé) in cultura Europaeanae est processus complexus et multilapis. Evoluit ab exotizatione superficiali in aetate primitivae contactationis, per marginalizationem in aetate colonialis, ad hybridizationem recentem, ubi elementa traditionis adaptantur in contextu capitalismi globalis, multiculturalismi et culturae popularis. Analyticus scientificus huius receptioe postulatur approachum interdisciplinarem, comprehensum historicam contactationem culturalis, sociologiam, semioticam et studia globalizationis.

Phases historicae receptioe

Contactationes primitivae (saecula XVI-XVIII): Curiositas scientifica et interpretatio missionaria. Prima descriptio systematica calendarii et rituum annui a missionariis Europaeis Iesuiticis (Matteo Ricci, Martino Martini) effusa, qui in systemate astronomico complexo demonstratio evolutionis civilis Sinicae viderunt. Sed festum interpretatur per prisma Christianismi, saepe cum damnatione "idololatriarum" et "superstitiarum" praxum (cultus proavorum, spiritibus). Calendarius receptus est ut mirabilia, sed accurata systema computi.

Aetate orientalismus et colonialis (saeculum XIX – media saeculum XX): Exotizatione et folklorizatione. In conscientia publico Europaeanae Annum Novum Sinicum factus est pars imaginis "mysteriosi et immutabilis Orientis". Pictus est in memorabilibus viatorum, in gravibus, et in photographiis primitivis ut spectaculum laudabile, tumultuosum, sed in fundis alienum. Componentia astrologica calendarii (duodecim animalibus patronis) marginalizatur, recepta ut superstitione primitiva, in contrastu cum calendario Gregoriano "rationali".

Aetate postcoloniali et multiculturalismo (pars media saeculi XX – initium saeculi XXI): Institutionalisatio et commercializatione. Cum augmentatione Sinicis diasporae, augmentatione ponderis economici et politicorum Sinici, et intra politicam multiculturalismi in Europa Occidentali (praesertim in Britannia, Francia, Nederlandis), festum ex ethnicis ghettis extrahit. Factus est publicum evenimentum, sustentatum a municipaliis: parades in Soho Londinensi, Belville Parisiensi aut Daelstraat Amsterdamensi. Calendarius in culturam popularis per horoscopos in media intrat.

Modi recenti receptioe: modelles hybridae

Hodie receptio est fragmentaria et instrumentalis, creans formae hybridae:

Glam-astrologia et symbolismus consumptivus: Cultura popularis Europaeanus (praesertim media lifestyle, industria fashion, marketing) activum usat est esthetica et symbola calendarii orientalis, sed ab tota contextu culturali et religioso abscissa. Venientia anni Tigris, Draconis aut Suini facta est occasione pro emissione collectivorum limitatarum vestimentorum, parfumatorum, rerum luxuriae (a horologis designatorum ad ornamenta). Signum zodiaci transformatur in accessorium modicum, sive sine suo originali significatione prognosticativa et fortunae. Hic est forma culturalis appropriationis, ubi profundus symbolismus substitutus est functione decorativa.

Festum ut brand urbani et attractionum turisticarum: Capita Europaeani magnifica usant festum Anni Novi Sinici pro promotione imaginis suae ut urbanorum apertorum, cosmopolitarum et tolerantium. Spectacula ignea pro Big-Bena, Tour Eiffel aut Times Square — spectaculum omnibus, non solum Sinicis. Festum factus est pars calendarii eventuum urbani (calendarium eventuum), competit cum carnavalibus et mercatorum iuris.

"Pacis potentia" et contextus geopoliticus: Institutiones Sinicae officialis (Instituta Confucii, legationes) activum festum in Europa pro parte hereditatis culturalis nationalis propagant. Hic est element strategiae "pacis potentiae" Sinicae, directae ad formationem imaginis positivi nationis. Europaeanus aula, implicata in relationibus economicis cum Sinica, participat in receptionibus officialibus pro festo, demonstrans respectum ad socium. Hic receptio est characteristica diplomatica-pragmatica.

Spiritualitas personalis et new age: In medio Europaeorum, interestus in spiritualibus practicis orientalibus, astrologia et new age, calendarius orientalis potest seriousius receptus esse. Studatur ut systema alternativum, "sapiens" synchronizationis cum cyclis naturalibus. Sed et ibi saepe fit syncretismus — mixtum Sinicum, Zoroastriacum, Vedicum et alia traditiones in unum constructorem mysticum eclecticum.

Notae et exempla significativa

Prima publicum festum in Europa: Unum ex primitivis publicis festis Anni Novi Sinici extra ethnicum quartum in Liverpulo anno 1953 factum est, a veterrima Sinica communitate Europaea organizatum.

Familia regia Britannica: Regina Elizabetha II et membri familiae regiae multi tempore festum Anni Novi Sinici officialia laudationes emit, quod factum est symbolum recognitionis festi in Britannia a summo statu.

Expeditio mercatoria: Anno 2019 domus modi Italiana Gucci expeditio magnam de anno Suino edita, in aesthetica nonoconfuciana, sed contentionem de superficialitate et stereotypitate evocans.

Interessus scientificus: Sinologi Europaei et anthropologi (praeter iterum Claudius Levi-Strauss, Sinologus Francicus in suis operibus de mythologia) calendarium systema partem complexae imaginis mundi studaverunt, quod contrastat cum suo receptu populari simplificato.

Conclusio: receptio sine profunditate?

Receptio recentior Europaea calendarii orientalis et Anni Novi est praesertim receptio formae, non contentus. Exitus in suam culturam medium integravit externam, spectacularem et attractivam partem traditionis, creans novum phaenomenum festum globali. Tamen fundamenta philosophica-cosmologica (principia yin-yang, wu-xing, cultus proavorum), strictura rituallis et componentia familiaris-familialis festi manent extra comprehensio popularis.

Hic processus reflectit tendentiam generalis globalizationis: elementa culturalia a radibus suis abscissa et in spatium culturem populi mundanum et economiam libere navigant. Calendarius orientalis in Europa hodie saepe est brand, non systema vitae; attractionum turisticorum, non tempus sacer; tendens modicus, non traditio millenaria. Tala receptio creat visum dialogi interculturealis, sed ponit questionem de eius contentu substantiali et respectu mutuali codicibus culturalibus.
© elibrary.org.uk

Permanent link to this publication: