Marginalitas: responsiones ad novas voces in aetate globalizationis et digitalizationis

Introducere: reconsideratio conceptus classicus

Traditione marginalitas (a Lat. margo — margen) in sociologia (R. Park, E. Stongquist) comprehendit status grupporum et individualium exsulcentium ad peripheriam societatis propter incapacitatem adaptandi ad dominantem culturam per migrationem aut socialia tumulta. Tamen in saeculo XXI natura marginalitas radicalmente mutata est. Hoc iam non solum effectus spatialis aut culturalis motus, sed sequentia transformationum systematicarum — oeconomicarum, technologiarum, ecologicalium. Moderni marginali non solum migrantes et minora ethnicia, sed et nova categoriae socialia, emergentes propter globalizationem et digitalis lacunam.

Novae formae marginalitas in contextu globali

1. Digitalis marginalitas et «novus lumpen

Digitalis motus generavit novum, ante non existentem mensuram inaequalitatis. Digitalis marginalitas est status exclusus a spatium digitali, ducens ad limitationem aditum ad informationem, educationem, servicia et mercatum laboris.

Gruppi risk: Senescentes, pauperes, incolae regionum inopinatis sine aditu ad celerem internetum, homines cum parvum digitali literate.

Difficiles: Pandemia COVID-19 facta est experimentum globali, revelans hanc problemam. Infantes ex familiaribus pauperibus, sine aditu ad educationem online, facti sunt in situ marginalitas educationis cum effectibus longe durabilibus. Secundum ONU, circa 3,6 millia billionum hominum in mundo manent offline, quod aucto eis opportunitates oeconomicae modernae.

Responsiones: Programmae statuae digitali infrastructurae (projectus Starlink in regionibus ruralibus), programmae digitali literate pro senescentibus (Silver Surfers in UE), developmentus spatiorum digitalium publicorum (bibliothecae ut digitaliis foribus).

2. Precariat ut oeconomicus marginalis gruppus

Sociologus Britannicus Guy Stadingus excipit precariat (precariat) — novum classis socialis, characterizansur instability, non protektum iure laboris occupatione (freelance, gig-economia, platforma laboris), absentia securitatis socialis et identitatis professionalis.

Characteristicae: Conveyatores Delivery Club aut conductores Uber, operatores a brevioribus contractibus remoti, operatores creativi. Formalis in oeconomicam includuntur, sed in statu chronicae vulnerabilitatis et socialis insecuritatis — marginalitas oeconomica.

Difficiles: Absentia accumulatio pensionum, mora medica pagata, protectionis syndicalis. Hoc ducit ad «anomiam sociali» et instabilitatem politicam.

Responsiones: Revisio iuris laboris (recognitionis status «occupationis» in UE), conditio syndicorum pro operatis platform (Freelancers Union), developmentus systematis portefolii careerae et educationis continuae.

3. Climatici marginali et migrantes ecologicali

Change climaticus generat novam categoriam fortuitus marginalizatorum — homines perdentes habitatum et vias ad vivendum. Sunt in statu marginalitas existentialis.

Exempla: Incolae statuum insularum parvorum (Tuvalu, Kiribati), quibus minatur augmentatio maris; agricultores Sahel, terras quas in desertum convertuntur; incolae regionum littorarum Asiae Meridionalis et Orientis Austriaci, patiens frequens inundaiones.

Difficiles: Absentia status iuridicius («migrans climaticus» non recognoscitur iure internationali), perdita identitatis culturalis conexae terrae, migrationes interna et transfrontieria.

Responsiones: Developmentus novarum iuris ramorum (initiatives ad supplementationem Conventus Genevae), programmae migrationis planatae et adaptationis loci, principium iustitiae climaticae, petens compensationes damni a rebus disveloppatis.

Institutio responsiones ad nova formae marginalitas

Societates modernae quaerunt vias non solum «adaptandi» marginalis, sed transformandi systemas generantia exclusionem.

1. Education: inclusio vice segregatio

Displacement ab institutionibus specialibus pro «problematicis» grupporum ad creationem ambientis inclusivi, considerans diversitatem. Exemplum: scholae, ubi infantes migratorum, infantes cum necessitatibus specialibus, et infantes ex familiaribus inopinatis discunt in unum secundum tractus individuales cum adiutio tutorum et psychologorum. Hoc preventat reproductionem marginalitas per generationes.

2. Urbana planificatio: tacticus urbanismus et co- designatio participativa

Combatio spatiali marginalizatione per implicatio incolarum regionum peripheriarum in designatio spatiorum publicorum. Exemplum: projectus *「Parque ad ripam 11-milionis urbis」* in Petrogrado, ubi conceptus factus est cum active participatione communiorum locorum. Hoc convertit terras marginalizatorias in loca virtutis et reducit tensionem socialis.

3. Technologia ut instrumentum re-inclusio

Digitalis democratia: Platformae pro participatio civica (Decidim in Barcellona), permitentes implicare in adoptionem decisionum his qui ante erant exclusi ab processo politico.

Technologiae financialis (fintech): Mobile banking et microcredit in Africa (platforma M-Pesa) permitterunt includere in oeconomicam milliones hominum, sine aditu ad bancos traditionalia.

Crowdsourcing et cooperatio platforma: Creationem alternativarum explotatoriarum platformis in gig-economia, ubi operatores possessunt platformam et distribuent lucros (cooperativa Stocksy United pro photographis).

Curiositas: In anno 2021 in Portugalia factus est unus ex progressivissimis iuribus in mundo de laboratione distante, qui directe pugnat adversus marginalizationem precariat. Obligit employeris compensare expensas electricitatis et internet, prohibere contactum cum operatore extra tempus laboris et statuere ius ad disconnectionem (right to disconnect), protegens fines vitae privatae.

Paradoxus: spontanea marginalitas et nova communitates

Ad pressurem globalizatorum mainstrimus fit fenomenus spontanea, aut voluntaria, marginalitas — creationem communitatum alternativarum (ecopopolis, digitali peregrini, communitates ethicali). Haec gruppi spontanea rejicunt valores dominantes consumptionis et crearii careerae, creando nova formae socialitatis in peripheria magnae societatis, intra proprietatem suam sustentabilem ecosystemam.

Conclusio: marginalitas ut indicator et motor mutationum

Formae marginalitas modernae non sunt anomalia, sed productus systematis globalis capitalismi, revolutionum technologiarum et crisisi ecologicalis. Responsiones ad haec voces petunt non programmas socialia unica, sed reconsiderationem principiorum fundamentalium:

Ab sanctitate crearii oeconomici ad ideam developmenti inclusivae et sustentabilis.

Ab categoriis socialibus rigidis ad recognitionem fluiditatis et multiplicitatis identitatum.

Ab auxilio paternalistico marginalibus ad recognitionem eorum iuris subjecti sociali et agentum mutationum.

Marginalitas in saeculo XXI cessat esse peculium «imperitis» et fit experientia laboratorii novarum formarum vitae et solidaritatis. In fine, capacitas societatis integrandi suas gruppi marginalia, audire suas criticas et transformare se sub actione huius dialogi est principalis testum suae democratiae, sustentabilitatis et humanitatis. Futurum definitur ab his, an converteremus voces nova marginalitas in opportunitatem profundae mutationis socialis.
© elibrary.org.uk

Permanent link to this publication: