Tamoxeniam dat bonum (original title - Rien à déclarer) est Francogallicum cinematographicum 2010, quod ab initio captat absurditate facti et spectatores facit ridere usque ad dolores. Non est simpliciter pellicula de frontiera, sed historia de duobus vicinis, qui se invicem non patiant, qui tamen obligati sunt se cohaerere, quia ita imperavit Europa.

De quo pellicula de facto

Actio in finem anni 1992 ad frontieram Franco-Belgicae evolvitur[citation:4][citation:6]. Heros est Ruben Vandevoord (Benoit Poelvoorde), Belgicus custos frontierae. Patologice odit Francos. Non solum non amat, sed etiam obsessus est Franco-phobia[citation:1][citation:8]. Vigilat cum assiduitate vehicula cum numeris Francicis, creans longas lineas congestionis, et noctibus furtim movet columnas frontierae in terram Francicam, ut Belgiam expandat[citation:4].

Collega eius, Francicus, ad alteram partem frontierae, est Matthias Ducatel (Denis Diderot). Oppositus Rubeni, est pacificus et amabilis. Una est res: Matthias occulte annuam matrem Rubeni, Ludam, visitat, et promissum facere ei parat[citation:1][citation:8]. In talis situ, contactum cum futuro genero non posse facere est — est misssio impossibilis.

Etiam politia interventa est. Anno 1993, gentes Unionis Europaeae conventionem Schengen signant, qui cancelat controlum passportum ad frontieras[citation:4][citation:6]. Post statuae custodiales, mobiles coniunctas Francico-Belgicas cohortes creant. Ruben et Matthias obligati sunt in una vehiculo frontieram patroullare[citation:1][citation:5]. Eorum erit circumire regionem frontieralem per totum, in operibus dubiis de captura contrabandistarum participans, et simul quis ex his nationalista est, investigans.

Quis pelliculam et qui agit

Pelliculam Denis Diderot pelliculam fecit — celeber Francogallicus comicus, auctore super populari pelliculae "Bobro ridere" (2008)[citation:3][citation:4]. Scenarium cum uxore sua Yael Diderot scripsit[citation:4]. Est secundum opus, et iterum oculos in acutum socialis conflictum misit, et in comediam positionum convertit.

Principalem rollum Belgici Franco-phobici Benoit Poelvoorde agit, ut clarum, scenarium speciali pro eo scripsit[citation:6][citation:10]. Character eius est nationalista caricaturalis, qui omnem parvum in occasionem demonstrandi superioritatem nationis suae convertit. Denis Diderot, in contrarium, agit amabilem Francicum simplicem, qui Belgicum vicinum cum risu supercilii spectat[citation:9].

Notitia curiosa: in situ reali frontierae Franco-Belgicae pelliculae invenit, et primum in historia cinematographica, conferentiam pelliculae ante initium invenit — magnas erant expectativas publicae[citation:1]. Budget pelliculae 22 milliones euro fuit — bis magnus quam pelliculae praecedentis Buni[citation:1].

Quod apectare a visu

Humor pelliculae in typico Francico auto-ironia et his conpatribus derisione structus est. Belgici in hac comedio demonstrantur satis retrogradae provinciales, qui suam terram deificant et omnibus Francicis suspicaces sunt[citation:3]. Franci vero semper insatis et se omnibus meliores putant[citation:7]. In pellicula plena sunt scenarum grotesca: exempli gratia, Ruben serio demonstrat, quod Belgicis waffles non sunt cibus, sed substantia nationalis gloriae.

Parallelo cum lineae comicae, linea romantica evolvitur. Relationes Matiae et Ludae a Rubeno occultae sunt, et cum veritas revelatur, situs ad extremum aequatur[citation:1][citation:9].

Et, naturaliter, pars detective: in regione frontiera, bandum contrabandistarum operatur, quod magnam partem mercii transferre conatur. Ruben et Matthias fortuito in operationem de captura involvuntur[citation:2][citation:6].

Mensura pelliculae

Leitmotiv comedie est "frontiera in omnibus hominibus interiore". Per pelliculam Ruben et Matthias gradatim in amicitiam se invicem intromittunt, invenientes, quod praesumptio sua sunt solum stереotypa, in societate et familia imposita[citation:6][citation:7]. Ut dicit character, "mundus pro omnibus hominibus"[citation:6]. Ironia est, quod Ruben, qui filium suum Franco-phobiam docet, in fine principium ipsum violat[citation:6].

Quamquam comedie popularitate "Bobro ridere" deficit, facta est calida, animosa, et, maxime, vere hilaris[citation:3][citation:9]. Est selectio excellentis pro nocte, cum volo discedere a dramis gravioribus et simpliciter ad animam ridere.

Permanent link to this publication: