Diēs labiorum: festum, super quod nos rident simus

Omni annuā die vigesimo Iulio in internetu emergunt imagines cum inscriptione “Salvēt, Diēs labiorum!”. Alii ridunt, alii perpiscuntur, alii sincere amicos congratulantur de hāc mirabilī festo. Quīs est diēs? Cur ortus est? Et cur nos, homines maturi, repentinī de diēo devoatat, qui de forma labiorum aut de aptitudine basiāri aut de communā distractī? Conspiciuntur quaerēndum in hāc mirabilī phænomenō, quod est pars internet-folklori et dat nobis aliīm occasionem ad ridentem. In fine, quicquam quod nos facit ridere, deservit attentioni.

Quid significat “labiorum”?: lexicographica perambulātiō

Verbum “labiorum” in Russico — unum e his mirabilīs expressībus, quae simul ridicula sunt et multi-significa. De his, in actu, est verbum popularum, colloquialium, quod habet plurīs significātibus. In significatione directā, est homo cum pendens vel magnā infra labio. In significatione perennis, est persona distracta, incertus, qui semper quoddam perdit aut facit inopportunum. Etiam unum significātum — amator basiātor, qui “basiāt” labiōs. Et, in quibusdam dialectīs, sic appellabuntur solum locutor sōlus vel qui loquitur incoherentē.

Curiosum, verbum habet claram faciendam colore. Non usatur in oratione officiali, sed in conversatione amicā vel in litterāturā auditur vivum et expressivum. Exemplī gratiā, apud clāsicos Russici propositās in litterāturā characterem ridiculōs hāc verbo inveni. In his significatibus “labiorum” — non est iniuriam, sed magis bonāvus allūs ad determinatam characterum vel formam.

Modernen internetum hīc verbum subcepsit et convertit in occasionem ad festum. Gratias mīnam, quod memes, iocum et sardonicum imaginibus “labiorum” fit character mass cultūs. Et, sicut frequenter est, significātum verbi latātum est: nunc non solum de labiis, sed et de aptitudine ridentem de se ipsum.

Unde venit Diēs labiorum: internet-fabula

Difficile dicere, quis exquisitum est diem labiorum commemorandum die vigesimo Iulio. Dissimile a festis officialibus, hac die nōn est clara origō. Sed internet-folklor dicit, festum ortum est in foris et in repletis socialibus in medius annorum decennāli 2010. Homines cumpulabant jocum pro “labiorum”, et postea quīsdam proponent “status” festi diēo. Hīc suggestum sīs viridans, propagātum est celeriter per Runicam. Cur 20 Iulius? Probābile est, quia data iam “occupāta” est aliīs festis officialibus, sicut diēs internātiōnis scaccārum vel diēs torticis. Internet-humor semper sequitur principium “diēm festum designamus, quod sit liberus”. Plūsquamquam 20 Iulius est media aestate, tempus vacuum, cum omni joco recipitur melius.

Ita est, diēs labiorum — non est festum politicum, religiosum et nēminī cultural. Est purus fenomenus interretialis, qui existit tamdiu, quam nos super eo ridemus. Et in his est illa potentia principālis: nōn obligat ad faciendum quicquam, nēminī dat occasionem laetitiae.

Sensus festi: auto-ironia et acceptātiō

Paradoxus diēs labiorum est, quod congregat homines, qui posset esse inter se absolutīs nescius. aliquī vero magnī labīs habeunt, aliquī putant se esse distractos, aliquī solum amat ridentem. Et omnes die vigesimo Iulio sentirent se pars communis communis. Festum est pro his, qui sciant ridentem se ipsum et nōn petunt vivendum seriosum. Sensus hius diē est nē inhumilītione aliquem aut exponere gradum hominum. Nēminī invitet nos ad speculum proprium nostri defectūs ad iocum videre.

Si vos magnī labīs habeunt — signat hoc, quod vos bene basiātis. Si vos distractus esse putant — signat hoc, quod vos natura creātīva, quae vitārum nubes iteratur. Si vos amat basiāre — bene est pro vobis et pro propinquis vobis. In locum timidiīs, potimus conversāri pro occasionem ad ridentem.

His festu — et de acceptātiō. Multum in nostris complecturimos de formā vel character. Diēs labiorum memorātur nobis: vos “defectus” possunt esse vōs “mellī”.

Si vos nōn habet labiorum mentem, nē male. Sempiternus vos speculum vidēte, oculate vos ad vōs labīs et dīce: “Hei, salūte, meus parvus labiorum, quō res sunt?” Et vidētes, quomodo faciēs vōs ridentem. Et ridentem — est melius donum, quod possumus ipso vobis et aliīs facere.

Tamquam diēs vigesimo Iulius nōtēt vos amicos, propinquis et eōs homines ignotus congratulāri. Dīce vobis: “Salvēt, diēs labiorum!” Si nōn intellegendum est, sī labīs sīmplem facite et tute pingeat. Omnis mundus fit minus in magnā. Quia rīsus — est linguā universalis, quod omnes intellegendum est, independēns a magnitudine labiorum.

Iocales et fabulae de Diēs labiorum

Ut quīcumque festum interretiālī, diēs labiorum habet suas legenda. Una ex his dicit, quod in hīc die necessarium est sīmmetiōs tres homines ignotus effingere, ut omnem annuam felicem esse. Alia dicit, si 20 Iulius nēnunc vestiendum est cum imagines labiōrum, fortūna se conversūre. Certē, hi sunt ioci, sed addunt festu aureolum mysticiā.

In plurīs civibus in hīc die celebrant informāles actus: homines exiunt in viam in māsque labiōs vel diffundunt fācieārum cum congratulātiōs. Dicitur, in 2024 Moscuae sodālii studiosī factūs sunt flēxmo, ubi illī ambulāti sunt in centro et basiātīs suās properōs cubītis. hoc fuit inutile, sed ridentum. Et homines ridēbant.

Etiam est credenda, quod 20 Iulius omnes labīs orbīs parvīs factī sunt, quia illī sīmplem ridēnt a rīsu. Certē, est absurdum, sed in his absurdo est omnis charā.

Nos ipsī facimus traditiones, eādem, quam nec in quīm fundatur. Et hoc, fortasse, est prōpterea maximum humanum, quod possumus facere — invenire festum ex nihil et sincerā in eo credere.

Parallela eventus 20 Iulius: cur data est interessans

20 Iulius non est solum diēs labiorum. In hīc quoque die notantur diēs internātiōnis scaccārum, diēs torticis, diēs Lunae (in honorem cadentis “Apollo-11” anno 1969) et īnviam diēs somnī diurni. Hīc coniūnsiō facit datam particulari: potest notare simul plūris festis et rīdi in plūris gustis.

Exemplī gratiā, potest dīcere: “Hodie diēs labiorum, ideo edam torticem, dormiā diurnum et ludi scacchi labiōs.” Hīc confundit variousa temata et creat nova ioci. aut “Luna vērtit nos, nos sīmplem labiōs — videtur, nos animīs sīmiles.” Sīc crossovers facit festum diversā et intersāntem.

Quidātī, coniūnsiō cum diēs torticis est prōtēm ad modum optīmus: quia labīs quoque potēt sunt dītācula. Et cum diēs scaccārum — quia lūx petendi requirit concentrandum, et labiorum, sicut definitus, hi sunt defectīs. Omnia hīa parallēla creant locum pro joco et faciunt 20 Iulius reālī festo dī.

Conclusio: ridere plūs frequenter, labiorum

Diēs labiorum — non est solum iocus. Est mémorandum, quod omnes nobis parvum deficiunt, et hoc facit nos viventes. In loco complexus, potem ridēre et dīcere: “Sī, sic sum, et hoc est fortis.” His festu doctūs sumus levitate, aptitudine nōs non sīmplem petentis se ipsum seriōsum et gaudeāmus minimās.

Si vīs non habet labiorum mentem, nē male. Sempiternus vos speculum vidēte, oculate vos ad vōs labīs et dīce: “Hei, salūte, meus parvus labiorum, quō res sunt?” Et vidētes, quomodo faciēs vōs ridentem. Et ridentem — est melius donum, quod possumus ipso vobis et aliīs facere.

Ita est, diēs vigesimo Iulius nōtēt vōs amicos, propinquis et eōs homines ignotus congratulāri. Dīce vobis: “Salvēt, diēs labiorum!” Si nōn intellegendum est, sī labīs sīmplem facite et tute pingeat. Omnis mundus fit minus in magnā. Quia rīsus — est linguā universalis, quod omnes intellegendum est, independēns a magnitudine labiorum.
© elibrary.org.uk

Permanent link to this publication: