De quo venit verbum "grengo": version linguistica

Maximi numeri linguistici concordant: "grengo" est corruptio vocabuli Hispanici "griego", id est "Graecus". In linguâ Hispanica (sicut et in Russica, inquit) est proverbium "esto es griego para mí" — "hoc mihi Graecum est", id est aliquid incomprensibile et inexplicabile. Tempore transacta "griego" convertit in "gringo" et significat omnem alienum loquentem linguam alienam — primum Anglicam.

Haec version est principalis. Explicat cur verbum ante bellum Americanum-Mexicanum 1846–1848 apparuit et cur est neutra in suo sensu: quia "peregrinus" non est vituperium, sed simpliciter indicium provenientiae. Francos, Germanos vel Italianos, exempli gratia, sic non nominant — sunt pro illis praeconia sua.

Legenda de viridis mantellis: pulchra, sed fallax

Inter turistas et periti popular est alia version, magnopere dramatica. In bello Americano-Mexicano 1846–1848 annis Americani milites portabant formam viridis. Mexicani, dicitur, criabant illis "Green, go!" — "Viridi, discedite!" Americani hoc perciperunt ut "grengo", et verbum petra est. Sed problema est, quod historici hanc versionem non confirmant. Primo, verbum "grengo" fixatur in textibus Hispanicis ante bellum — iam in initio saeculi XIX. Secundo, forma Americanorum in hac bello erat non viridis, sed caerulea. Tertio, phrasis Anglica "green, go" non est omnino naturalis pro his, qui loquitur Hispanice. Ita haec historia est magis folclor quam factum. Sed vivit: magis pulchra est sonans.

Quem hodie grengo dicunt: geographia colorum

In variis terris Americi Latinique verbum "grengo" habet suos nuances. In Mexico et Columbiae est saepe simpliciter indicium neutrum peregrini albi touristae a USA vel Europa venientis. Vender in mercatu potest dicens "el grengo" de vobis sine aliqua aggressione — solum quia vobis sunt satis bene vestiti et non loquitur Hispanice.

In Argentina et Uruguay colore potest esse levi ironicus vel etiam contumeliosus. Illuc "grengo" saepe opponit "criollo" (indigenae). In Brasilia, ubi loquitur Hispanice, verbum usatur in magis latissimo sensu: potest referri ad omnem alienum loquentem Anglicum. Et in Brasilia, relatione ad grengo est magis amicabilis — solum marquer "non noster". In America Media (Guatemala, Honduras, Nicaragua) verbum potest sonare magis acutius — ibi memoria interventus historici Americani vivit. In Venetela et Chili "grengo" saepe usatur ad indicandum homines flavi et pallidi, etiamsi non loquentur Anglicum et nati sunt in America Latina.

Est odiosum? Vituperium aut constat factum

Peregrini saepe se turbae sentent, cum auditur "grengo". Sunt se ut si aliquis eorum elicitat, digitum adhibet. Sed in plurimis casibus post verbo non est malum animus. Est sicut "khas" vel "churka" Russica — etiam marquer "non Russicus", sed cum absoluta differentia intonatio. "Grengo" est magis propinquus "peregrinus" neutro.

Inotonatio est omnia. Si ad te adulescant et dicunt "grengo", vos solum identificant. Si per os dentibus dicunt — melius abire, non in conflictum intrante. In Brasilia, exempli gratia, verbum saepe usatur cum humoris parte, et non est odiosum eum obiurgare.

Unus usator fori, magnopere itinere per Brasiliam, communicat experientiam: "In litore Portus di Galinjash mercatores umbrellarum tentant adhibere ad vos "preço de pele branca" — pretium quattuor vice maius. Sed haec est problema avaritiae, non verbi. Normales homines semper adiuvant, explicant digito. Grengo pro illis est solum homo, qui non loquitur Hispanice, amplius." [citatio:6]

Contextus Mexicanus: historia specialis

In Mexico verbum "grengo" habet potentissimum affectum emotionalis, sed non necessiter negativum. Est terra, quae confinat cum USA, et ibi acumulata sunt multa vituperia: amissio Texani, bellum 1846–1848, dependencia oeconomica hodierna. Propter hoc pro Mexicano "grengo" non est solum peregrinus, sed representans gentis cum qua sunt difficultates relationes.

Nonominum in conversatione quotidianâ Mexicani verbum saepe usant cum ironia. "Americanus venit" — hoc potest significare "grengo", dicens venditor amabilis taxis. Et odiosum hic esse stultum, sicut odiosum "yankee".

In litteratura et pellicula "grengo" saepe depicti sunt ut personae negativas — divites, superbi, ignorantia rerum locorum. Sed iste stigmatismus est longe ab vita reale. Plurimi Americani Latini ad peregrinos bene sentent, et "grengo" in linguis suis est solum marquer "alienus", amplius.

Quomodo respondere, si te grengo vocant

Simplest consilium — non odire. Ridentem, humerum trahens, dicis aliquid sicut "si, soy grengo, pero simpático" ("da, ego grengo, sed amabilis"). Locales aestimabunt humorum sensum et dispositionem non dramatizari.

Ne petieris probare, ut tu "non sic" sit. Disputare est inutile: tu vere non indigena es, et differentia est. Si verbum cum odione dicitur — melius abire, non in conflictum intrante. Sed in plurimis casibus odium est directum non ad vos personaliter, sed ad imaginem "peregrini diviti" magnopere. Explicabis respectum ad culturem localem — et bene ad te responderent, verbum aut non.

Extra America Latinam: analogus "grengo" in aliis culturis

Analoga "grengo" existent et in aliis partibus orbis. Franci peregrinos dicunt "étranger", Anglici "foreigner". In Anglico est magis impolitice "foreign devil" (in China sic Europaeos in saeculo XIX nominabant). In Russica proximum analogum est "peregrinus", sed est sine colore. Saepe accuratius correspondens — "fratze" (antiqua Slavonica) vel "nemec" (a "nemoy" — non loquitur Hispanice).

Ubi populus est, sunt huiusmodi marcatores. "Grengo" est unus ex illis, et unus ex his sine periculum.